Wprowadzenie
Historia niewolnictwa na świecie sięga niepamiętnych niemal czasów. Niewolnictwo istniało bowiem już w starożytności w tak wysoce rozwiniętych kulturach jak grecka czy rzymska.
Największą i niespotykaną skalę niewolnictwo, a także handel żywym towarem przybrał po erze wielkich podbojów morskich, które przyczyniły się do wzrostu popytu na siłę roboczą na nowo podbitych terenach zamorskich.
Pierwszy kontakt Europejczyków z Afrykańczykami nastąpił już w starożytności. Ziemie położone na północy kontynentu zostały już dawno temu docenione przez Rzymian i inne plemiona i cywilizacje. W czasach późniejszych to mieszkańcy Afryki odwiedzali Europę, w szczególności Półwysep Iberyski, zasiedlając znaczną jego cześć. Maurowie już w 711 roku przekroczyli cieśninę Giblartarską i w krótkim czasie podbili niemal cały półwysep.
„Ślady panowania Maurów można zaobserwować na każdym kroku, głównie w architekturze oraz sztuce. Do dzisiaj zachowały się zabytki takie jak Mezquita (meczet) w Kordobie czy zamek Alhambra w Grenadzie. Oprócz tego wpływy kultury arabskiej widoczne są na poziomie lingwistycznym (ponad 30% wyrazów w języku hiszpańskim pochodzi z arabskiego), a także w życiu codziennym – to Maurom zawdzięczamy palmy oraz dywany.”
Fot. z archiwum "Wiedza i Życie" |
Początek ery nowożytnej, wiązany najczęściej z wielkimi odkryciami geograficznymi przyniósł jednak radykalne zmiany zarówno w sytuacji geopolitycznej, jak i sposobie pojmowania świata.
W tym czasie w Europie rozgrywały się boje na tle religijnym. Turcy zajęli Konstantynopol tym samym odcinając dotychczasowy szlak wiodący do Indii.
„Turcy zajmują Bałkany, Konstantynopol, Azję Mniejszą i północną Afrykę. Małżeństwo Ferdynanda Aragońskiego z Izabelą Kastylijską kończy podział dzielnicowy i tworzy jedno państwo - Hiszpanię, przez co z półwyspu zostali wygonieni Maurowie. W 1491 roku pada największa twierdza Maurów - Grenada (walki z Maurami nazywano rekonkwistą). Państwa europejskie starają się znaleźć sojuszników do walki z Islamem, którego przedstawiciele (głównie Turcy) zagrażają poważnie południowo-wschodnim państwom Europy„ - Źródło: Historia.pgi.pl
Na to wszystko nakłada się dodatkowo upadek potęg gospodarczych Genui oraz Wenecji, co przekłada się na dodatkowe utrudnienie handlu na Morzu Śródziemnym. Handel z cywilizacjami wschodnimi zostaje nagle zatamowany przez Turków, którzy zajęli w tym czasie strategiczne dla handlu tereny.
W Europie wzrasta w tym czasie także, popyt na kruszce jak złoto oraz srebro, potrzebne między innymi do bicia monet a także na towary do tej pory sprowadzane z Indii oraz Chin: cukier, przyprawy, owoce, czy tkaniny.
Problemy związane z handlem oraz dostępem do drogocennych kruszców, wywołują popyt na nowe technologie, w szczególności w sferze żeglarstwa, w którym teraz upatruje się szansę na ominięcie Tureckiej „bariery”.
”Udoskonalenia dokonane w pierwszej połowie XV w. w budowie statków i nawigacji morskiej, np. wynalezienie busoli magnetycznej, usprawnienie astrolabium do ustalania szerokości geograficznej, zwiększyły znacznie zasięg i możliwości transportowe żeglugi morskiej. Rozpoczęła się era podróży oceanicznych do coraz dalszych krajów i lądów, dotąd Europejczykom nieznanych.” - Źródło: Wikipedia
Zdjęcie pochodzi z bloga:http://agustsevilla.blogspot.com
Pierwsze ekspedycje żeglarskie próbują odnaleźć nową drogę do Indii, oraz ominąć północną, część Afryki Zachodniej, której to muzułmańskie kraje posiadają niemal całkowity monopol na dostawy złota z głębi kontynentu.
Wkrótce ekspedycje pod banderą Portugalską docierają do wybrzeży Wysp Zielonego Przylądka, a także wybrzeży Afryki Zachodniej położonych nad Zatoką Gwinejską.
Po ponad 50 latach eksploracji wybrzeży na wschód o Gwinei - Portugalczycy odkrywają swoje „Eldorado”, pełne złota w swych rzekach i skałach „Gold Coast” (dzisiejsza Ghana). i budują swoją pierwszą a Afryce faktorię handlową, a potem fort i zamek w Elminie. Źródło: Wikipedia
------
„Zadanie dotarcia do Indii postawił przed sobą żeglarz genueński Krzysztof Kolumb, lecz zamierzał płynąć przez Ocean Atlantycki w kierunku zachodnim. Przyjął bowiem w oparciu o dzieło greckiego geografa Ptolemeusza, udostępnione mu m.in. przez brata Bartolomeo, posiadającego w Lizbonie drukarnię map, że Ziemia jest kulista. Po wielu zabiegach i latach udało mu się przekonać hiszpańską królową Izabelę Kastylijską do sfinansowania jego idei i 3 sierpnia 1492 r. poprowadził ekspedycję trzech, starannie przygotowanych i zaopatrzonych, karawel w dziewiczy rejs przez Atlantyk”. - Źródło: Wikipedia
Począwszy od tego momentu, Afrykanie stanowią część każdej wyprawy do ziem, które stają się amerykańskimi koloniami Korony Hiszpańskiej.
Od początku XVI wieku zniewoleni Afrykanie, są zmuszani do pracy na hiszpańskich plantacjach cukru i w kopalniach złota. Niewolnicy afrykańscy służą też przy drenażu płytkich jezior w rejonie Płaskowyżu Meksykańskiego oraz zmuszani są do zadań pomagających rozwiązać „problem Indian”w Amerykach.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz